Wasetiket en kledinglabel: wat moet erop in de EU en de VS?

Een wasetiket is het vaste label in een kledingstuk dat vertelt hoe je het wast, bleekt, droogt, strijkt en professioneel laat reinigen, in woorden, symbolen of allebei. In de Verenigde Staten is het voor kleding verplicht onder de Care Labeling Rule van de FTC. In de Europese Unie niet: de EU verplicht een etiket met de vezelsamenstelling, en wassymbolen zijn een vrijwillig systeem van de branche.

Voor een online kledingverkoper telt dat verschil dubbel. Het ingenaaide etiket is de taak van de fabrikant of importeur, maar de productpagina is van jou, en in de EU moet de vezelsamenstelling zichtbaar zijn voordat de klant koopt. In deze gids lees je wat de Amerikaanse en Europese regels eisen, hoe je de vijf families wassymbolen leest, wat een listing moet tonen en hoe je was- en vezelinformatie als productvelden opslaat in plaats van als foto van een etiket.

Wat de Amerikaanse Care Labeling Rule eist

De regel (16 CFR Part 423) geldt voor fabrikanten en importeurs van kleding en van stofwaren voor thuisnaaiers. Het etiket moet permanent vastzitten, leesbaar blijven zolang het kledingstuk meegaat en makkelijk te vinden zijn op het moment van verkoop. Verbergt de verpakking het etiket, dan moet de wasinformatie ook op de verpakking of een hangtag staan.

Het etiket moet de normale verzorging bij gewoon gebruik geven: een was- of een stomeerinstructie, plus de details die schade veroorzaken als ze ontbreken.

• Wassen: met de hand of in de machine, en een watertemperatuur. Kan heet water tot 63 °C (145 °F) geen kwaad, dan hoeft er geen temperatuur bij.
• Drogen: in de droger of op een andere manier, met een temperatuur als hoge hitte schade doet.
• Strijken: alleen als regelmatig strijken nodig is of een heet strijkijzer schade geeft.
• Bleken: "No bleach" als elk bleekmiddel schade doet, alleen niet-chloorbleekmiddel als chloor het probleem is.
• Waarschuwingen: tegen handelingen die een consument redelijkerwijs kan proberen en die het kledingstuk of de rest van de was beschadigen.

Symbolen mogen woorden alleen vervangen als ze uit ASTM D5489-96c komen, de versie die de regel noemt. De fabrikant moet ook een redelijke onderbouwing hebben voor elke instructie, zoals testresultaten bij een kleur die afgeeft. ISO-symbolen zijn daarvoor niet toegestaan (FTC). Schoenen, handschoenen en hoeden vallen buiten de regel, zakdoeken, riemen, bretels en stropdassen zijn uitgezonderd, volledig omkeerbare kleding zonder zakken heeft alleen een tijdelijk label in de winkel nodig, en voor panty's en sokken mag de wasinformatie op een hangtag of verpakking.

De tekst van de regel is volgens de wijzigingsverwijzingen in de eCFR voor het laatst in 2004 aangepast. Op 28 februari 2025 vroeg de American Apparel and Footwear Association de FTC om merken via digitale labels, zoals een URL of QR-code, aan de regel te laten voldoen (AAFA). Op 3 november 2026 vonden we in het dossier en in het Federal Register geen besluit van de FTC over dat verzoek, en de huidige wettekst eist nog steeds een permanent etiket.

Textieletikettering in de EU: de vezelsamenstelling is verplicht

De Textielverordening (EU) nr. 1007/2011 regelt wasvoorschriften helemaal niet. Ondernemersplein zegt het letterlijk: het is niet verplicht om wasvoorschriften voor kleding en andere textielproducten in het etiket te zetten (Ondernemersplein). Wat de verordening wel eist, is een etiket met de vezelsamenstelling op elk textielproduct dat op de markt komt, met regels waar veel online verkopers over struikelen:

• Alleen de vezelnamen uit bijlage I. "Bamboe" staat daar niet in; stof van bamboepulp krijgt de naam van de vezel die eruit ontstaat, meestal viscose.
• Naam en gewichtspercentage van elke vezel, in afnemende volgorde (artikel 9). Vezels tot 5% van het gewicht, of samen tot 15%, mogen als "andere vezels" worden samengenomen als ze bij de productie moeilijk vast te stellen zijn.
• "100%", "zuiver" of "puur" alleen bij een product van één vezelsoort (artikel 7).
• Elk onderdeel apart als een kledingstuk delen heeft met een andere samenstelling, zoals bovenstof en hoofdvoering (artikel 11).
• "Bevat niet uit textiel bestaande delen van dierlijke oorsprong" als het product bijvoorbeeld een leren label of bontrand heeft (artikel 12).
• In de officiële taal of talen van het land waar het product wordt verkocht (artikel 16). In Nederland betekent dat Nederlands.

De verantwoordelijkheid ligt bij de fabrikant, of bij de importeur voor producten van buiten de EU. Een distributeur die onder eigen naam verkoopt of het etiket aanpast, geldt als fabrikant (artikel 15). Dat geldt ook voor een webshop met een eigen private label kledinglijn. In Nederland controleert de NVWA de etiketten.

Wassymbolen komen in Europa uit het GINETEX-systeem, de basis van de internationale norm ISO 3758 (huidige editie 2023). De vijf pictogrammen zijn in de meeste landen geregistreerde merken en worden in licentie gegeven via GINETEX en zijn nationale leden (GINETEX). Gebruik is vrijwillig, maar als je ze gebruikt, gebruik dan de gelicentieerde set. Een herziening van de Europese textieletiketregels, met digitale labels, staat op de agenda; toen we in november 2026 de legislative train van het Europees Parlement bekeken, had de Commissie nog geen voorstel ingediend (Europees Parlement).

Wat een kledingpagina vóór de checkout moet tonen

Het ingenaaide etiket is onzichtbaar voor wie online winkelt. Daarom zeggen beide systemen iets over de listing zelf.

• EU: de vezelsamenstelling moet vóór de aankoop duidelijk zichtbaar zijn voor de consument, ook als de aankoop langs elektronische weg plaatsvindt (artikel 16 van Verordening 1007/2011). Elk onderdeel en de vermelding van dierlijke delen horen ook op de pagina.
• VS: een online listing moet vermelden of het product in de VS is gemaakt, geïmporteerd of allebei (16 CFR 303.34). Noemt de listing een vezel ("cotton tee"), dan moet de volledige vezelsamenstelling er minstens één keer bij, al zijn percentages in advertenties niet verplicht (16 CFR 303.41 en 303.42).
• Wasvoorschriften online: geen van beide regels verplicht ze op de productpagina. Klanten gebruiken ze toch, bijvoorbeeld om te beslissen of een wollen trui het handwassen waard is, dus toon ze.

Het echte risico is inconsistentie. Staat op de pagina "wasbaar in de machine" en op het etiket "alleen stomen", dan heeft de klant die na levering het etiket leest een reden om te retourneren. Productinformatie die niet klopt is een bekende retourreden; in onze gids over retouren verminderen staat de rest van het lijstje, en op de pagina met retourpercentages vind je de benchmarks met bron.

De vijf families wassymbolen lezen

ISO 3758 en de GINETEX-etiketten gebruiken vijf basisvormen, altijd in dezelfde volgorde: wassen, bleken, drogen, strijken en professionele reiniging. Een kruis door een symbool betekent "niet doen". Streepjes onder een symbool betekenen een mildere behandeling, en een mildere behandeling dan het etiket aangeeft mag altijd.

Deze betekenissen volgen het overzicht van GINETEX van de symbolen in ISO 3758:2023 (GINETEX). Oudere etiketten en uitleg van witgoedmerken noemen vaak 110, 150 en 200 °C voor de stippen op het strijkijzer, de waarden uit eerdere edities. Amerikaanse etiketten moeten de ASTM D5489-96c-symbolen gebruiken, die volgens de FTC op de ISO-set lijken maar niet identiek zijn. Neem symbolen van een Europees etiket dus niet zomaar over op een Amerikaans etiket zonder de ASTM-tabel te checken.

Was- en vezelvelden die je per product vastlegt

De meeste catalogi bewaren wasinformatie als foto van het etiket of als één regel in de omschrijving. Dat werkt voor één winkel in één taal en nergens anders: Google Shopping wil een waarde voor material, een marktplaats wil de samenstelling per onderdeel, en een Nederlandse productpagina heeft "katoen" nodig in plaats van "cotton". Leg het vast als velden.

Neem als voorbeeld een stretchjeans: 98% katoen en 2% elastaan, zakvoering 65% polyester en 35% katoen, een leren label op de achterkant, wassen op 30 °C in een mild programma, niet bleken, trommeldrogen op lage temperatuur, strijken op twee stippen, chemisch reinigen met P-oplosmiddelen.

Gebruik keuzelijsten met vaste waarden voor de wasstappen. In een vrij tekstveld staat na een tijdje "30", "30C", "30 graden" en "koud" voor dezelfde instructie, en daarmee kun je geen symbool of vertaling aansturen. In onze gids over attribuutmodellering lees je wanneer een waardelijst beter werkt dan vrije tekst.

Zodra de stappen velden zijn, schrijft de wastekst zichzelf. De jeans hierboven wordt op de productpagina "Wassen op 30 °C in een fijnwasprogramma. Niet bleken. Trommeldrogen op lage temperatuur. Strijken op middelhoge temperatuur. Chemisch reinigen (P).", in het Engels op de Engelse pagina, en de juiste symboolcodes in een marktplaatsbestand. Verandert de fabriek de voering, dan pas je één veld aan en volgt elke tekst. In WISEPIM bouwen Template Strings zulke korte teksten op uit attribuutwaarden.

De vezelsamenstelling is het enige veld dat AI nooit mag verzinnen. Die moet uit de specificatie van de fabrikant of een testrapport komen. AI helpt een stap later: de samenstelling uit de omschrijving van een leverancier in de juiste velden zetten, en wasteksten vertalen met vaste vezelnamen per taal.

Zeven fouten met was- en vezeldata in kledingcatalogi

Deze komen steeds terug als kledingcatalogi van leveranciers worden geïmporteerd of tussen shopsystemen worden gemigreerd.

1. Percentages die niet optellen tot 100. Meestal een vezel die bij een import is weggevallen ("95% katoen" zonder het elastaan).
2. Merknamen zonder de generieke vezelnaam. "Lycra" alleen is geen vezelnaam; de EU staat een merknaam naast de samenstelling toe, en in de VS moet een vezelmerk in advertenties samen met de generieke naam staan, hier elastaan (spandex in de VS).
3. Namen die niet in bijlage I staan, zoals "bamboe" of "vegan leer" in het samenstellingsveld.
4. Eén samenstelling voor een gevoerd kledingstuk. Een jas met een wollen bovenstof en een polyester voering heeft ze allebei nodig.
5. Een ontbrekende vermelding van dierlijke delen bij items met leren labels, bontranden of benen knopen.
6. Wastekst op de pagina die het etiket tegenspreekt, vaak omdat de omschrijving voor een eerdere productierun is geschreven.
7. Engelse vezelnamen op een Nederlandse, Duitse of Franse pagina. De taalregel uit artikel 16 geldt voor de informatie die de consument ziet.

De laatste fout is een vertaalprobleem, dus los het bij de bron op. Een machinevertaling die van "elastane" een letterlijke of merkvariant maakt, is fout op een etiket. Houd per taal een woordenlijst van vezel- en wastermen bij en controleer vertaalde samenstellingen even zorgvuldig als een veiligheidswaarschuwing, zoals beschreven in onze post over machinevertaling post-editing.

Onvolledige kleding tegenhouden voordat het een kanaal bereikt

In WISEPIM kunnen de vezelsamenstelling en elke wasstap productattributen zijn met een eigen type en waardelijst, gekoppeld aan de productfamilie voor kleding. Quality Guard-regels controleren ze vóór de export: een regel kan producten in je kledingcategorieën tegenhouden zolang het samenstellingsattribuut leeg is, of waarschuwen als een wasveld ontbreekt. AI-verrijking kan attributen vullen vanuit de leverancierstekst die je al hebt, en de vertaling houdt vezelnamen consistent via een vertaalwoordenboek met vaste termen.

Zo vertellen het ingenaaide etiket, de productpagina en elke marktplaatslisting de klant hetzelfde. Voor categoriespecifieke eisen zijn de Zalando-listinggids en de gids over ontbrekende kledingattributen in Merchant Center de volgende stap, en PIM voor mode laat de rest van de kledingopzet zien.